Šezdesetih godina pored prethodno ustanovljenog Memorijala Nadežde Petrović, Galerija razvija svoj program povremenih izložbi i počinje sa formiranjem zbirki i prezentovanjem stalne postavke. Osnovni fond uglavnom predstavlja svojevrsno ogledalo izlagačke delatnosti, tj. opredeljenja za praćenje savremenih tokova u jugoslovenskoj, kasnije srpskoj umetnosti.

Šezdesete promovišu fenomenologiju i optiku slike, zalaženje u sfere "čiste" likovnosti, kada se kao rezultat takvih analiza stvaraju dela u duhu lirske apstrakcije, apstraktnog ekspresionizma, odnosno enformela. Sedamdesete pokazuju prevagu interesovanja za predmet i njegov oblik kroz obnovu figuracije, hiperrealizam, objektnu umertnost i konceptualizam. U likovnom izrazu osamdesetih dominiraju emocije, novi ekspresionizam, povratak velikom formatu, širokom i gestualnom potezu četke, intenzivnoj boji. Devedesete, pak, govore o povratku poetici figuracije, o eklektici stilova, uplivu raznih tehnoloskih inovacija u umetnost i mešanju medija. Sa izlozbi koje su prezentovale takva dogadjanja otkupljivane su slike i popunjavane zbirke koje u potpunosti oslikavaju izlagačku politiku Galerije i istovremeno daju presek dogadjanja u likovnom životu prethodnih decenija (posebno posle 1960. godine). Zastupljeni su skoro svi pravci i maltene svi znacajniji autori a po rečima nekih strucnjaka čak i nekoliko dela koja se smatraju najboljim ostvarenjima pojedinih autora (Beta Vukanović, Ivan Tabaković, Pedja Milosavljević, Vladimir Velicković). Medju slikama u zbirci Nadezda i savremenici nalaze se i dela koja pripadaju ekspresionizmu (Nadežda Petrović), plenerizmu (Beta Vukanović), intimizmu (Vidosava Kovacević, Ivan Radović), magijskom realizmu (Zivorad Nastasijević). U zbirci Savremeno jugoslovensko slikarstvo posle 1960. godine zastupljena su dela poetskog realizma (B.Prodanović, M.Celebonović), enformela (M.Popović, V.Božičković-Popović, B.Protić), slikarstva vizuelnih metafora (P.Lubarda, P.Milosavljević), novog ekspresionizma (M.Konjović), geometrijske apstrakcije (S.Celić). Zatim, tu je dosta dela koja pripadaju figuraciji razlicitih perioda (Veličković, Ivanjicki, Stanić, Lukijan, Damjanovski, Boksan, Stančić, Cile-Marinković, Blanuša, U.Djurić) i konceptualizma. Tome treba dodati i izvestan broj dela autora koji su stvarali na ovom podrucju (Z.Vulić, S.Zorić, S.Jaraković, D.Ćirković i dr.).

Stalna postavka dela iz ove dve zbirke koncipirana je tako da se stekne odredjeni uvid u likovna dešavanja na našim prostorima, jedna celovita predstava o razvoju jugoslovenske i srpske umetnosti.